SolvitasTips

Actie!!!

 

Oh, wat is het toch heerlijk, van die ‘doeners’. Niet lullen maar poetsen. Gaan met die banaan! Als het kon, zouden ze de student of cliënt aan de haren vooruit trekken.  

 

Ik ben er zo één. Van nature dan. Zo’n type van: laat het maar aan mij over, dan komt het goed.  

 

 

Het Oplossingsgericht werken heeft zoveel meer voor mij betekend dan een methode waarmee mijn werk leuker en nuttiger werd. Ik durfde meer rust te pakken. Zowel in het gesprek als daarbuiten. Het Oplossingsgeforceerde ging ervan af. Pushen en forceren en iemand vooruit willen duwen, behoort echt in het verleden en dat is zó prettig! 

 

In een training hoor ik mensen in oefeningen vaak vragen stellen als: 

‘En wat kun je hieraan doen?’ 

‘Wat ga je nu als eerste doen?’ 

‘Hoe kun je het aanpakken?’ 

‘Waar wil je nu starten?’ 

 

Allemaal mooie vragen hoor, maar wat mij betreft niet zo relevant. Laat de ander praten over wat hij wil en vooral: wat het oplevert! Combineer dat met eerdere successen en wat er allemaal is in de richting van het doel en iemand gaat vanzelf bewegen. Echt!! 

 

Het afleren van deze doe-gerichte manier van denken, vraagt nogal wat. Ten eerste omdat we het nu eenmaal zo gewend zijn. Maar ook omdat we ons zorgen maken dat iemand – zonder deze vragen – wellicht niet in beweging  komt. 

 

Daarom een kleine tip van mijn kant: als je een doe-vraag wil stellen…. Wacht dan nog even. Stel eerst nog een paar vragen over de gewenste situatie of over uitzonderingen. En daarna mag je alsnog. Je zult zien dat de drang om deze vragen te stellen steeds een beetje minder wordt. 

 

Enne oh ja…. Soms zijn ze natuurlijk gewoon wél nuttig hè? Ik kan er gelukkig op vertrouwen dat je zelf goed kunt beoordelen wanneer je beslist dat iemand vooruit duwen voor nu het handigste is 😊. 

 

Veel plezier met oefenen! 

 

 Hartelijke groeten,

Irene Lansdaal

Solvitas

 

p.s. Onze open training voor leidinggevenden die op 12 april a.s. start loopt snel vol. Er zijn op het moment van het schrijven van deze tips nog 3 plekken over. De training helpt je bij het implementeren van veranderingen, omgaan met weerstand, bijsturen en effectief coachen van je medewerkers. Lees er hier meer over link naar  en meld je gauw aan!

 

p.s.2 Ook kun je je al aanmelden voor de Jaartraining Oplossingsgericht Coachen en Werken die in september start. Lees er hier meer over. Misschien wil je even overleggen of dit wat voor je is? Neem dan contact met me op: irenelansdaal@solvitas.nl of bel 06 – 52 03 50 46.

 

p.s.3 Ken je iemand die nieuwsgierig is geworden en graag eens een kennismakingsworkshop over Oplossingsgericht coachen wil volgen? We hebben een open kennismakingsworkshop op vrijdagmiddag 6 september 2019. Stuur deze link door voor meer info.  Aanmelden kan hier.

 

 

DEZE TIP delen:

 

 

 

Actie zekerstellen

 

Je gesprek loopt op z’n einde. Of in de vergadering ontstaat langzamerhand overeenstemming over een bepaald idee. Dit is het moment waarop je kunt denken: maar gaat er nu dan ook echt wat gebeuren? Of komt er in de praktijk niets van terecht?! En laten we eerlijk zijn… die zorg is vaak genoeg terecht gebleken in ons leven. Daarom is er in gesprekken en vergaderingen vaak focus op doen en ‘Het Actieplan’ (wie, wat, waar, SMART enzo). Maar in Oplossingsgericht werken is dat eigenlijk geen onderdeel. Huh?!... Maar hoe kan deze aanpak dan juist zo effectief zijn voor verandering?! En wat doe je dan wel?

 

Straks zal ik uitleggen hoe we met Oplossingsgerichte gespreksvoering zorgen voor actie na het gesprek (of de vergadering) zónder nadrukkelijk die acties te bespreken. Maar voor de sceptici zal ik beginnen met Oplossingsgerichte interventies die je kunt toepassen om áls je afspraken gemaakt hebt over vervolgacties, je de kans op daadwerkelijke uitvoering daarvan kunt vergroten. Daarvoor heb ik 2 tips.

 

NB : Het is overigens niet gek dat plannen in de praktijk vaak tegenvallen. Een generaal zei eens ‘No plan survives the clash with reality’. En we weten allemaal in ons eigen leven hoe lastig het kan zijn om ons eigen gedrag te veranderen. Een beetje mildheid naar onszelf kan dus geen kwaad. En tegelijkertijd is er altijd verandering én kan verdere verandering zó belangrijk zijn dat het toch van groot belang is dat dit ons lukt.

 

Twee tips voor het vergroten van de kans op het uitvoeren van gemaakte afspraken:

 

1. Gebruik een schaalvraag over vertrouwen

 

“Op een schaal van 0 tot 10, waarbij nul is dat je geen enkel vertrouwen hebt, en 10 dat je alle vertrouwen hebt dat dit plan uitgevoerd wordt / gaat slagen, waar sta je dan nu?”

 

En vervolgens: “Wat zit er in dat cijfer?”  (doorvragen, wat nog meer etc.)

 

En vervolgens: “Wat moet er anders zijn om het vertrouwen 1 stapje hoger op de schaal te brengen?”

 

Dit kun je aan het einde doen van een individueel gesprek. Of je laat alle deelnemers van een vergadering of overleg deze schaalvraag beantwoorden (met bekendmaking van de score of juist niet, dat is een keuze afhankelijk van de inschatting van de groepsdruk en het onderling vertrouwen).

 

2. Vraag of anderen jouw zorg delen

 

Bijvoorbeeld

“Ik vind het heel goed dat we […]  willen bereiken met dit plan. Mijn zorg is dat het risico is dat met name aspect A en B in de praktijk tegenvallen. Delen jullie die zorg? “

 

En vervolgens “Hoe kunnen we ervoor zorgen dat we dit toch voor elkaar krijgen, zodat […]? Welke ideeën hebben jullie daarover?”

 

Let op dat dit dus geen interventie is waarin je meedeelt ‘ik denk dat dit niet lukt’ (of anders geformuleerd ‘mijn zorg is dat dit niet lukt’). De Oplossingsgerichte interventie is op 2 manieren anders. Ten eerste stel je een vraag of de anderen jouw zorg delen. Ten tweede gaat het om de vervolgvraag naar ideeën om het gezamenlijke doel toch voor elkaar te krijgen. Twee keer een vraag dus!

 

En als anderen je zorg niet delen, vraag hen dan enthousiast naar hun vertrouwen (“oh wat fijn… wat zie ik dan niet, wat er wel is in de richting van ons plan/doel?!”).

 

Waarom hebben we bij een Oplossingsgericht gesprek of overleg het actieplan meestal niet nodig?

 

  1. We vragen altijd heel goed door op het doel (‘Make the goal delicious!’). 
    Dit creëert een aantrekkelijk en gedetailleerd beeld dat enorm motiveert. 
    “Ja, precies, dat willen we!!”
  2. We vragen (eventueel) heel goed door op wat al in de goede richting werkt.
    Dit geeft ons moed dat we verandering kunnen bereiken. 
    “Ja, we hebben in huis wat ervoor nodig is!!”
  3. We maken het doel (eventueel) klein en concreet door te vragen naar hoe het eruit ziet als we 1 klein stapje verder zijn.
    Dit maakt het zo behapbaar en duidelijk dat we snappen hoe we verder kunnen.
    “Ja, hier kan ik morgen invulling aan geven!!”

 

En tsja… na dat alles is praten over ‘wie wat waar’ gewoon niet meer nodig!

 

Wil je meer weten over hoe dan precies? Dan is een training Oplossingsgericht werken misschien interessant 😉

 

Succes!

 

© Photo by Brenna Huff on Unsplash

 

 

DEZE TIP delen:

 

 

 

 

MELD JE AAN VOOR TIPS

Solvitas | contact@solvitas.nl | 06-52035046 | KvK: 66236614

Webdesign: Marc Verburg | Fotografie: Bianca de Wit

Actie!!!

 

Oh, wat is het toch heerlijk, van die ‘doeners’. Niet lullen maar poetsen. Gaan met die banaan! Als het kon, zouden ze de student of cliënt aan de haren vooruit trekken.  

 

Ik ben er zo één. Van nature dan. Zo’n type van: laat het maar aan mij over, dan komt het goed.  

 

 

Het Oplossingsgericht werken heeft zoveel meer voor mij betekend dan een methode waarmee mijn werk leuker en nuttiger werd. Ik durfde meer rust te pakken. Zowel in het gesprek als daarbuiten. Het Oplossingsgeforceerde ging ervan af. Pushen en forceren en iemand vooruit willen duwen, behoort echt in het verleden en dat is zó prettig! 

 

In een training hoor ik mensen in oefeningen vaak vragen stellen als: 

‘En wat kun je hieraan doen?’ 

‘Wat ga je nu als eerste doen?’ 

‘Hoe kun je het aanpakken?’ 

‘Waar wil je nu starten?’ 

 

Allemaal mooie vragen hoor, maar wat mij betreft niet zo relevant. Laat de ander praten over wat hij wil en vooral: wat het oplevert! Combineer dat met eerdere successen en wat er allemaal is in de richting van het doel en iemand gaat vanzelf bewegen. Echt!! 

 

Het afleren van deze doe-gerichte manier van denken, vraagt nogal wat. Ten eerste omdat we het nu eenmaal zo gewend zijn. Maar ook omdat we ons zorgen maken dat iemand – zonder deze vragen – wellicht niet in beweging  komt. 

 

Daarom een kleine tip van mijn kant: als je een doe-vraag wil stellen…. Wacht dan nog even. Stel eerst nog een paar vragen over de gewenste situatie of over uitzonderingen. En daarna mag je alsnog. Je zult zien dat de drang om deze vragen te stellen steeds een beetje minder wordt. 

 

Enne oh ja…. Soms zijn ze natuurlijk gewoon wél nuttig hè? Ik kan er gelukkig op vertrouwen dat je zelf goed kunt beoordelen wanneer je beslist dat iemand vooruit duwen voor nu het handigste is 😊. 

 

Veel plezier met oefenen! 

 

 Hartelijke groeten,

Irene Lansdaal

Solvitas

 

p.s. Onze open training voor leidinggevenden die op 12 april a.s. start loopt snel vol. Er zijn op het moment van het schrijven van deze tips nog 3 plekken over. De training helpt je bij het implementeren van veranderingen, omgaan met weerstand, bijsturen en effectief coachen van je medewerkers. Lees er hier meer over link naar  en meld je gauw aan!

 

p.s.2 Ook kun je je al aanmelden voor de Jaartraining Oplossingsgericht Coachen en Werken die in september start. Lees er hier meer over. Misschien wil je even overleggen of dit wat voor je is? Neem dan contact met me op: irenelansdaal@solvitas.nl of bel 06 – 52 03 50 46.

 

p.s.3 Ken je iemand die nieuwsgierig is geworden en graag eens een kennismakingsworkshop over Oplossingsgericht coachen wil volgen? We hebben een open kennismakingsworkshop op vrijdagmiddag 6 september 2019. Stuur deze link door voor meer info.  Aanmelden kan hier.

 

 

DEZE TIP delen:

 

 

 

Actie zekerstellen

 

Je gesprek loopt op z’n einde. Of in de vergadering ontstaat langzamerhand overeenstemming over een bepaald idee. Dit is het moment waarop je kunt denken: maar gaat er nu dan ook echt wat gebeuren? Of komt er in de praktijk niets van terecht?! En laten we eerlijk zijn… die zorg is vaak genoeg terecht gebleken in ons leven. Daarom is er in gesprekken en vergaderingen vaak focus op doen en ‘Het Actieplan’ (wie, wat, waar, SMART enzo). Maar in Oplossingsgericht werken is dat eigenlijk geen onderdeel. Huh?!... Maar hoe kan deze aanpak dan juist zo effectief zijn voor verandering?! En wat doe je dan wel?

 

Straks zal ik uitleggen hoe we met Oplossingsgerichte gespreksvoering zorgen voor actie na het gesprek (of de vergadering) zónder nadrukkelijk die acties te bespreken. Maar voor de sceptici zal ik beginnen met Oplossingsgerichte interventies die je kunt toepassen om áls je afspraken gemaakt hebt over vervolgacties, je de kans op daadwerkelijke uitvoering daarvan kunt vergroten. Daarvoor heb ik 2 tips.

 

NB : Het is overigens niet gek dat plannen in de praktijk vaak tegenvallen. Een generaal zei eens ‘No plan survives the clash with reality’. En we weten allemaal in ons eigen leven hoe lastig het kan zijn om ons eigen gedrag te veranderen. Een beetje mildheid naar onszelf kan dus geen kwaad. En tegelijkertijd is er altijd verandering én kan verdere verandering zó belangrijk zijn dat het toch van groot belang is dat dit ons lukt.

 

Twee tips voor het vergroten van de kans op het uitvoeren van gemaakte afspraken:

 

1. Gebruik een schaalvraag over vertrouwen

 

“Op een schaal van 0 tot 10, waarbij nul is dat je geen enkel vertrouwen hebt, en 10 dat je alle vertrouwen hebt dat dit plan uitgevoerd wordt / gaat slagen, waar sta je dan nu?”

 

En vervolgens: “Wat zit er in dat cijfer?”  (doorvragen, wat nog meer etc.)

 

En vervolgens: “Wat moet er anders zijn om het vertrouwen 1 stapje hoger op de schaal te brengen?”

 

Dit kun je aan het einde doen van een individueel gesprek. Of je laat alle deelnemers van een vergadering of overleg deze schaalvraag beantwoorden (met bekendmaking van de score of juist niet, dat is een keuze afhankelijk van de inschatting van de groepsdruk en het onderling vertrouwen).

 

2. Vraag of anderen jouw zorg delen

 

Bijvoorbeeld

“Ik vind het heel goed dat we […]  willen bereiken met dit plan. Mijn zorg is dat het risico is dat met name aspect A en B in de praktijk tegenvallen. Delen jullie die zorg? “

 

En vervolgens “Hoe kunnen we ervoor zorgen dat we dit toch voor elkaar krijgen, zodat […]? Welke ideeën hebben jullie daarover?”

 

Let op dat dit dus geen interventie is waarin je meedeelt ‘ik denk dat dit niet lukt’ (of anders geformuleerd ‘mijn zorg is dat dit niet lukt’). De Oplossingsgerichte interventie is op 2 manieren anders. Ten eerste stel je een vraag of de anderen jouw zorg delen. Ten tweede gaat het om de vervolgvraag naar ideeën om het gezamenlijke doel toch voor elkaar te krijgen. Twee keer een vraag dus!

 

En als anderen je zorg niet delen, vraag hen dan enthousiast naar hun vertrouwen (“oh wat fijn… wat zie ik dan niet, wat er wel is in de richting van ons plan/doel?!”).

 

Waarom hebben we bij een Oplossingsgericht gesprek of overleg het actieplan meestal niet nodig?

 

  1. We vragen altijd heel goed door op het doel (‘Make the goal delicious!’). 
    Dit creëert een aantrekkelijk en gedetailleerd beeld dat enorm motiveert. 
    “Ja, precies, dat willen we!!”
  2. We vragen (eventueel) heel goed door op wat al in de goede richting werkt.
    Dit geeft ons moed dat we verandering kunnen bereiken. 
    “Ja, we hebben in huis wat ervoor nodig is!!”
  3. We maken het doel (eventueel) klein en concreet door te vragen naar hoe het eruit ziet als we 1 klein stapje verder zijn.
    Dit maakt het zo behapbaar en duidelijk dat we snappen hoe we verder kunnen.
    “Ja, hier kan ik morgen invulling aan geven!!”

 

En tsja… na dat alles is praten over ‘wie wat waar’ gewoon niet meer nodig!

 

Wil je meer weten over hoe dan precies? Dan is een training Oplossingsgericht werken misschien interessant 😉

 

Succes!

 

© Photo by Brenna Huff on Unsplash

 

 

DEZE TIP delen: